Posted from Madrid, Madrid, Spain.
CIDADE
Son un efémero e non demasiado descontento cidadán dunha metrópole que pasa por ser moderna debido a que, tanto no mobiliario e no exterior das casas coma no trazado da cidade, os seus habitantes eludiron calquera gusto coñecido. Aquí non acharedes vestixios de ningún monumento á superstición. A moral e a lingua foron reducidos, por fin!, á súa expresión máis simple . Estes millóns de individuos que non precisan coñecerse entre si levan de maneira tan uniforme a educación, o traballo e a vellez que o transcurso da súa vida ha ser moitísimo menos longo do que apunta calquera desas tolas estadísticas verbo dos pobos do Continente. Así, dende a miña fiestra, vexo novos espectros rulando por entre o espeso e eterno fumazo de carbón ‒ a nosa sombra das fragas, a nosa noite de verán! ‒, novas Erinias perante esta casiña de campo que é a miña patria e o meu enteiro corazón dado que todo se asemella a el aquí, ‒ vexo a Morte sen salaios, a nosa activa doncela e serventa, ‒ vexo un Amor desesperado e un Crime ben churrusqueiro xemexemendo no entullo da rúa.
(Versión en castelán)
CIUDAD
Soy un efímero y no demasiado descontento ciudadano de una metrópoli que pasa por ser moderna debido a que, tanto en el mobiliario y en el exterior de las casas como en el trazado de la ciudad, sus habitantes han evitado cualquier gusto conocido. Aquí no hallaréis vestigios de ningún monumento a la superstición. La moral y el lenguaje han sido reducidos, ¡por fin!, a su expresión más simple. Estos millones de individuos que no necesitan conocerse entre sí llevan de forma tan uniforme la educación, el trabajo y la vejez que el transcurso de sus vidas ha de ser muchísimo menos largo de lo que apunta cualquiera de esas locas estadísticas sobre los pueblos del Continente. Así, desde mi ventana, veo nuevos espectros rodando por entre la espesa y eterna humareda de carbón —¡nuestra sombra de los bosques, nuestra noche de verano! —, veo nuevas Erinias ante esta casita de campo que es mi patria y mi entero corazón puesto que todo se asemeja a él aquí, ‒ veo a la Muerte sin llanto, nuestra activa doncella y servidora, ‒ veo un Amor desesperado y un Crimen precioso gimoteando en el fango de la calle.
(De "Iluminacións". Trad., Xoán Abeleira)
Posted from Santiago de Compostela, Galicia, Spain.