Arquivo da categoría: François Davo

Cadáver exquisito

1. Os carlistas imberbes do nabo placidamente cintilam a menina que tirou as calças nos úberes das vacas. 2. Restar pedras ao ar −que não quer os encontros cafeteiros− reverbera intermitentemente o urso pardo da lua entre os papeis da … Sigue lendo

Publicado en Alfredo Ferreiro, François Davo, Poemas, Tati Mancebo, Textos, Tono Galán | Etiquetado , , , , , , , , | Comentarios desactivados en Cadáver exquisito

A pupila ardente

Acode, ó mar salgado, depois lembrarás a traição da náusea. Ama-me como o vento estilhaça uma pola seca até ser una com a terra. Mas não gostes do gelado da primavera. É o perigo da janela acesa. Desfaz a pele … Sigue lendo

Publicado en Alfredo Ferreiro, François Davo, Poemas, Tati Mancebo | Etiquetado , , , , , , , , | 1 comentario

A (non) presentación de Esplendor Arcano

GSG VIDEO ESPLENDOR ARCANO from MrEIDANPELIS on Vimeo.

Publicado en Actos, Alba Torres Ferreiro, Alfredo Ferreiro, Begoña Paz, François Davo, GSG, poemas visuais, Ramiro Torres, Tati Mancebo, Tono Galán, Videos, Xoán Abeleira, Xoias | Etiquetado | Comentarios desactivados en A (non) presentación de Esplendor Arcano

Texto de apoio ao Proxecto Cárcere da Coruña no seu segundo aniversario

Texto de apoio do Grupo Surrealista Galego ao Proxecto Cárcere da Coruña, con motivo do seu 2º aniversario. E 76 anos despois o cárcere volta pecharse, esmagando desa vez o traballo e a arela dun voluntariado impecábel. Nós amamos a … Sigue lendo

Publicado en Declaracións, François Davo, GSG, Proxecto Cárcere da Coruña | Etiquetado , | Comentarios desactivados en Texto de apoio ao Proxecto Cárcere da Coruña no seu segundo aniversario

‘O mundo habitado’, exposición de foto/poesía de François Davo e Gonzalo García

Até o 31 de decembro, “O mundo habitado” que descubriron François Davo e Gustavo García chama por nós desde a Casa Museo María Pita da Coruña (Herrerías, 28). Trátase dunha exposición en que a escritura e a fotografía se unen … Sigue lendo

Publicado en Fotografías, François Davo, Poemas | Etiquetado , , | 1 comentario

Poema de François Davo

A Ramiro Torres Que irradia a palabra talismánica, a que abrolla nas nosas ramificacións? Incesante o fluír de seiva morna, cando na fin xermola a orixe. Nada esvaeu entón. Todo fica sempre a piques de xurdir. Quen irradia, árbore desguedellada … Sigue lendo

Publicado en François Davo, GSG | Etiquetado | 2 Comentarios